"Με όποια χαρακτηριστικά  κι αν προικιστεί  ένα ανθρώπινο ον,  δεν πρόκειται ‎να  δραστηριοποιηθεί  αν δεν αισθανθεί  την επιθυμία ή την ανάγκη  για κάποιο ‎είδος δράσης."

Συνεπώς, για να ‎αποκτήσει συνείδηση ‎της ζωής και του ‎εαυτού του και για να ‎αναπτύξει την ελευθε‎ρία της βουλήσεως του, ‎είναι απαραίτητο να ‎τεθεί, αρχικά τουλάχιστον, κάτω από ‎συνθήκες που θα το ‎διεγείρουν ή που θα το ‎αναγκάσουν να δράσει ‎σύμφωνα με τις ‎προσωπικές επιθυμίες ‎και την κρίση του‎.

 

Αυτό σημαίνει ότι ο Δημιουργός, εκτός από τα ανθρώπινα όντα, θα πρέπει να ‎δημιουργήσει και ένα "εκπαιδευτικό" περιβάλλον που να πληροί αυτές τις ‎προϋποθέσεις με τον ουσιαστικότερο δυνατό τρόπο. Δηλαδή, το περιβάλλον ‎αυτό θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις ενέργειες του ανθρώπου με ‎τέτοιο τρόπο ώστε να του δημιουργεί όλο και περισσότερη επίγνωση του ‎τι είναι καλό και ωφέλιμο και από την άλλη, τι είναι καταστροφικό για ‎τη ύπαρξή του. ‎

 

Για να μπορεί να γίνει αυτό, είναι απαραίτητο, ο Θεός, ως Δημιουργός, να ‎επιβάλλει, σε όλο το φάσμα της δημιουργίας, ένα παράγοντα που να καθορίζει ‎την έκβαση κάθε ενέργειας, χωρίς να προδιαγράφει όμως αν μια ενέργεια θα ‎συμβεί ή όχι!‎

 

 

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα από την φυσιολογία της ζωής.‎

Π.χ. αν φυτέψουμε τον σπόρο ενός μήλου υπό τις κατάλληλες γεωφυσικές ‎συνθήκες και τον φροντίσουμε με τον τρόπο που αντιστοιχεί στη φύση του, ‎είναι σίγουρο ότι, με τη πάροδο του προδιαγεγραμμένου χρόνου, θα ‎φυτρώσει και τελικά θα αναπτυχθεί σε μια φυσιολογική μηλιά. ‎

 

Αυτό το πράγμα δεν θα μπορούσε να συμβεί αν δεν επενεργούσε κάποιο ‎είδος καθοριστικής νομοτέλειας που ορίζει την πορεία που θα διαγράψει ‎και το τελικό αποτέλεσμα που θα προκύψει από την σπορά και κάθε ‎επιμέρους ενέργεια που θα γίνει κατά την ανάπτυξη του φυτού.‎

 

Στα πλαίσια του παραδείγματος μας, η δράση αυτού του παράγοντα καθορίζει ‎τα εξής:

 

- από το σπόρο της μηλιάς δεν ‎είναι δυνατόν να βλαστήσει τίποτε διαφορετικό παρά μόνον ‎μια μηλιά.‎

- ποιας υφής πρέπει να είναι το ‎έδαφος στο οποίο πρέπει να ‎φυτευτεί ώστε να μπορεί να ‎ευδοκιμήσει.‎

- ποιες κλιματολογικές συνθήκες ‎επιτρέπουν την ανάπτυξη και ‎την καρποφορία της και ποιες ‎όχι.‎

- ποια ακριβώς είναι η απαιτούμενη φροντίδα που χρειάζεται ‎και σε ποιες ημερολογιακές ‎συνθήκες θα πρέπει να εφαρμοστεί.‎

- ποιες είναι οι ενέργειες που θα πρέπει να γίνουν από τα στοιχεία της ‎φύσης ώστε ο σπόρος που φυτεύτηκε να φυτρώσει, να αναπτύξει το ‎ριζικό του σύστημα, να υψώσει τον μίσχο, να οικοδομήσει τον κορμό ‎του δέντρου κ.λ.π.‎

- σε ποια ημερολογιακή περίοδο θα αναπτύξει τα φύλλα, τα άνθη και ‎τελικά τους καρπούς της.‎

- ποια είναι η μορφή, το χρώμα, το άρωμα, η γεύση, οι ουσίες που συνθέ‎τουν τον καρπό της κ.λ.π.‎

- πόση είναι η υγρασία, η ηλιακή ακτινοβολία, η ατμοσφαιρική σύσταση ‎κ.λ.π. που απαιτείται για τη διατήρηση της ζωής του δέντρου και την ωρίμανση των καρπών του.‎

- ποιες ακριβώς είναι οι επιπτώσεις που θα προκύψουν για το δέντρο αν ‎προσβληθεί από τις ενέργειες κάποιων άλλων μορφών ζωής (έντομα, ‎σκουλήκια κ.λ.π.)‎

- ποια ακριβώς θα είναι τα αποτελέσματα που θα προκύψουν αν μεταλλαχτεί γενετικά με τον Α, Β, Γ... τρόπο.‎

 

Αν και θα μπορούσαν να αναφερθούν και πολλά άλλα θέματα που ‎υπόκεινται στον έλεγχο αυτού του παράγοντα, ωστόσο, αρκούν αυτά τα ‎λίγα για να φανερώσουν πόσο ολιστικά διέπει κάθε μορφή ύπαρξης, ‎καθορίζοντας εκ των προτέρων την πορεία και το αποτέλεσμα κάθε ‎ενέργειας που θα αναπτυχθεί απ' οποιοδήποτε ον, ‎συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου, σε οποιαδήποτε περίσταση ‎της υπάρξεώς του!!!‎

 

Συμπέρασμα:‎

Για να μπορεί, "ο Θεός", να δημιουργήσει μια τέτοια απειράριθμη κλίμακα ‎όντων, ξεκινώντας από το πιο απλοϊκό φωτόνιο μέχρι και το πιο εξελιγμένο ‎αγγελικό ον, ήταν απαραίτητο να θεσπίσει ένα είδος τάξης από την οποία να ‎προκύπτουν τα εξής:‎

 

• η ικανοποίηση όλων των αναγκών της φύσεώς κάθε διαφορετικού ‎όντος.‎

• η ρύθμιση των σχέσεων ανάμεσα σε όλα τα δημιουργημένα είδη.‎

• η βιολογική, ψυχική και πνευματική πρόοδος που μπορεί να υποστεί ‎κάθε διαφορετικό είδος.‎

• και τελικά, να μπορεί να προικίσει το ανθρώπινο είδος με το ελεύθερο ‎της βούλησης, ‎

 

Αν δεν υπήρχε αυτή η νομοτέλεια, δεν θα ήταν δυνατόν κάποιος να ‎ενεργεί προσβλέποντας σε κάποιο επιθυμητό αποτέλεσμα. Συνεπώς, για το ανθρώπινο ον, θα ‎ήταν εντελώς αδύνατον να αποκτήσει συνείδηση ‎του εαυτού και των πράξεών του.‎
‎ ‎

 

Όταν στα βιβλικά κείμενα παρουσιάζεται κάποια σκηνή όπου ο Θεός ‎παρουσιάζεται ως Κριτής των ανθρώπινων ενεργειών, το κείμενο, δεν ‎αναφέρεται και τόσο στον Θεό ως πρόσωπο, αλλά σε αυτόν τον παράγοντα ‎της θείας Τάξης.‎

 

π.χ. όταν λέει κάπου ότι:  εξήφθη ο θυμός του Κυρίου...‎  ‎ ‎ή ότι ο Θεός τιμώρησε τους ανθρώπους... ‎ ‎ ‎ή ότι τους έδιωξε από τον παράδεισο... ‎ ‎ ‎ δεν σημαίνει ότι ο Θεός ενεργεί   υπό το πάθος του θυμού, αλλά:   ‎ ‎ ‎ Οι άνθρωποι επέλεξαν να ενεργήσουν   με τέτοιο τρόπο που να επισύρει  ‎ τα ανάλογα δεινά.‎

 

Ι.Κ.

 

---

Επόμενο άρθρο: Το λίκνο της συνείδησης

---

Λήψη αρχείου: Ο νόμος του αιτίου και αποτελέσματος